Vragenvuur: 10 vragen voor urbexfotograaf Marieke Berkelaar

Vragenvuur: 10 vragen voor urbexfotograaf Marieke Berkelaar

Dit keer in ons vragenvuur hebben we urbexfotograaf Marieke Berkelaar. Marieke speurt allerlei verlaten locaties af in de hoop mooie pareltjes te vinden. Die vindt ze regelmatig! Met haar eigen stijl in bewerken maakt ze bijzondere foto’s. Lees er meer over in dit vragenvuur.

Hoe of wanneer ben je begonnen met fotografie?

Toen ik jong was ging mijn analoge camera overal mee naar toe. Een kast met fotoalbums vol snapshots is daar het bewijs van. Op mijn 18e verjaardag kreeg ik van mijn ouders mijn eerste digitale camera, een Konica Minolta. Ik zat toen op het Grafisch Lyceum en kreeg naast de vakken kunstgeschiedenis, visualiseren en styling ook fotografie. Vanaf dat moment was mijn camera bijna niet meer bij me weg te denken.

Marieke Berkelaar

Wat vind je het leukst om te fotograferen? En waarom?

Mijn passie is Urbex, het fotograferen van verlaten panden. Huizen, kerken, fabrieken, die de indruk wekken van het ene op het andere moment verlaten te zijn. In gedachten zie ik nog lachende mensen aan de keukentafel. Pauzerende fabrieksarbeiders. Mijnwerkers met een sigaret tussen de lippen. Geschiedenis heeft mij altijd al geboeid en ik probeer dan ook altijd te achterhalen wat er gebeurde voordat het pand verlaten werd en waarom het er nu zo bij staat.

Waar haal je jouw inspiratie vandaan en hoe zorg je voor een jouw specifieke uitstraling?

Ik kijk graag naar hoe andere urbexers het doen. Hoe zij locaties zien en fotogaferen en ik denk dan ook dat ik nog veel op kan steken. Iedereen heeft er namelijk een eigen kijk op.

Mijn stijl kan ik omschrijven als “zacht” en een tikkie “vintage” denk ik. Geen overdreven HDR foto’s maar zo veel mogelijk gebaseerd op de waarheid. Ik ben dol op close-upjes van persoonlijke artikelen. Een parfumflesje op een met spinnenwebben behangen kaptafel of een prachtige oude rozenkrans op een stoffig nachtkastje.

Marieke Berkelaar

Wat zijn je ambities/wat zou je willen bereiken?

Er is één locatie die ik maar al te graag nog zou willen doen die helemaal bovenaan mijn lijstje staat. Helaas ligt deze locatie niet direct om de hoek. Stiekem hoop ik haar écht een keer een bezoek te mogen brengen.

Wat doe je in het dagelijkse leven als je niet aan het fotograferen bent?

Naast mijn fotografie bezigheden ben ik Grafisch Vormgever. Ik ontwerp eigenlijk alles wat je je maar kunt bedenken,. Een complete huisstijl voor je bedrijf, tot de folders en flyers die bij je op de deurmat vallen.

Wat zit er allemaal in je cameratas als je op pad gaat? En wat staat er nog op het verlanglijstje qua apparatuur?

In mijn tas zit de Canon 60D. Daarbij heb ik 3 lenzen. De Canon 10-22mm F/3.5-4.5, de Canon 70-200mm F/4 en de Canon 50mm F/1.8. De groothoek en de “Plastic Fantastic” zijn de lenzen die ik momenteel het meest gebruik. Uiteraard gaat ook altijd mijn statief mee. Om maar weer even met types te gooien, de Sirui N-1004KX met balhoofd G-10KX. Daarnaast nog wat klein spul als lensdoekjes, blaasbalg en filters. Op mijn verlanglijstje staat sinds kort de Canon 5D Mark IV. Even doorsparen!

Marieke Berkelaar

Elke foto kent zijn verhaal. Welke foto uit je portfolio heeft het mooiste verhaal? En waarom?

Oohw ik heb zoveel mooie verhalen te vertellen. Verhalen van de locatie zelf maar ook verhalen van mijn ervaringen daar. Klem gezet worden door security (je bent immers ergens waar je niet zijn mag), nieuwsgierige buren die ook een kijkje komen nemen maar ook uren zoeken naar een locatie die er niet meer is. Ik denk dat een leuk recent verhaal toch wel van een verlaten metaalfabriek is. Vier (!!) eerdere pogingen hier naar binnen te komen mislukten. Via via hoorde ik dat er weer een open ingang zou zijn. Helemaal blij dus trip gepland. Bij de toegang kwamen we twee Duitse mannen tegen. Ze twijfelden nog een beetje want ze zagen bandensporen. Ik en de rest wilden zo graag naar binnen dus hop dat immense terrein over met de Duitsers achter ons aan. Eenmaal binnen kon ik gewoon niet geloven hoe groot het was. Terwijl we nog vol verbazing aan het rondkijken waren hoorden we geluiden die onze kant op kwamen. Het waren twee Roemenen met een bolderkar vol gestript metaal. “No picture, no picture!” alsof we voor hun kwamen! Wij wandelden maar de andere kant op en tot onze verbazing liepen er in de andere grote hallen nog veel meer. Druk in de weer met hun karretjes. Toen we na een paar uur daar gelopen te hebben even stil stonden en ontdekten dat ze zelfs onder de grond de kabels aan het strippen waren met een lampje op hun hoofd, was het voor ons genoeg. We waren binnen gekomen en hadden onze foto’s. Missie geslaagd!

Marieke Berkelaar

Wat wil je de hobby amateur of beginnende fotograaf nog als tip meegeven?

Veel doen, veel bekijken en onthoud, slechte foto’s bestaan niet!

Meer werk zien van Marieke? Dat kan! Haar werk is terug te vinden op www.mjbphotography.nl en ook op facebook is Marieke te vinden.

Kans maken om in het vragenvuur je werk te laten zien? Stuur dan je portfolio met max. 12 foto’s naar info@defotoblogger.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.