Home | Fotoanalyse: Rodney Smith
rodney-smith-2
Inspiratie door fotografen

Fotoanalyse: Rodney Smith

Op zoek naar een fotograaf om te analyseren, scrolde ik door mijn Pinterestborden. Nee, geen sprookjesfotografie, want over het algemeen is het verhaal daarin wel duidelijk. Ook geen portret of landschap, maar wat dan wel? Toen zag ik ineens de onderstaande foto. Door het bolhoedje deed deze mij erg denken aan schilderijen van Magritte. Deze zijn vaak humoristisch en bevatten meerdere lagen. ‘Rodney Smith’ stond er bij de foto.

rodney-smith-2

Rodney Smith

Na deze naam in een zoekmachine te hebben getypt, bleek dat niet alleen deze ene foto mij aan de stijl van Magritte doet denken, maar dat dit terug komt in bijna al zijn foto’s. Afgezien van het feit dat zijn foto’s voornamelijk zwartwit zijn en Magritte’s werk juist veel kleur bevat, zoals op de afbeelding hiernaast te zien is.

Magritte, The Son of Man, 1964, Restored by Shimon D. Yanowitz, 2009 øðä îàâøéè, áðå ùì àãí, 1964, øñèåøöéä ò"é ùîòåï éðåáéõ, 2009Rodney Smith was een mode- en portretfotograaf geboren op 24 december 1947 in Long Island, New York. Via zijn vader, Standford, kwam hij al op jonge leeftijd in aanraking met de mode-industrie. Hij had namelijk een hoge functie bij het label Anne Klein. Na Engelse literatuur en theologie te hebben gestudeerd, richtte hij zich op fotografie. (PetaPixel, 2016)
Afgelopen december is hij op 68-jarige leeftijd plotseling overleden in zijn slaap. Hij stond vooral bekend om zijn humoristische zwartwitfoto’s.

Vorm vs. inhoud

Terug naar de essentie van dit verslag, namelijk een analyse. Wat is de relatie tussen vorm en inhoud in zijn foto’s? Om hier achter te komen, behandel ik verschillende vormaspecten: compositie, licht, standpunt en het moment van opname. Waarom is dit zo belangrijk? Omdat door de vorm, de inhoud gestalte moet krijgen. Zo kan het hanteren van een bepaalde techniek ook in de betekenislaag van een foto zitten.

Rodney Smith fotografeerde analoog. Zijn Leica M4 gebruikte hij voor een 35 mm lens en zijn Hasselblad voor 120 mm. Tot 2002 heeft hij altijd zwartwit gefotografeerd, maar daarna kreeg kleur toch ook een kans. Hij fotografeerde vooral op ‘echte’ locaties en maakte hierbij gebruik van het bestaande licht. Deze ‘beperkte’ techniek zorgt ervoor dat de foto’s een eenheid vormen, ook al zijn het allemaal op zichzelf staande verhaaltjes. (PetaPixel, 2016)

Doordat zijn foto’s zwartwit zijn, gaan ze heel erg over vorm en contrasten. Daarnaast speelt Smith met herhalingen. In de onderstaande foto vind ik dat sterk naar voren komen. Er staat een vrouw in een bootje op een mysterieuze plek. De vorm van haar sierlijke lichaam komt overeen met de bomen en reflecties in het water. Het licht, de mist en de reflecties maken het een sprookjesachtig geheel. Met haar gezicht naar voren gestoken lijkt de vrouw heerlijk te genieten van het moment, vlindertjes vliegen om haar hoofd; het is eigenlijk perfect. Dat is precies wat Rodney Smith wilde bereiken met zijn fotografie. Hij zei:

‘I kind of represent a world that is possible if people act at their best. It’s a world that’s slightly beyond reach, beyond everyday experience, but it’s definitely not impossible.’ (Epoch Times, 2016)

rodney-smith-1

Aan zijn foto’s zie je dat Smith goed op zijn composities lette. Ze maken de foto’s interessant, helpen de kijker bij het lezen van een foto en zijn evenwichtig. Zie de foto hieronder, waarbij het niet alleen de compositie is die in evenwicht is. Waarom staan daar twee mannen in pak op een soort wip en kijken ze elk in tegenovergestelde richting met een verrekijker? Ik zou het werkelijk niet weten. Misschien heeft het te maken met het kijken in de toekomst en het verleden. Dat je je daar niet te veel mee bezig moet houden. Het is in evenwicht, waardoor je niet opzij, achterom, naar boven of beneden hoeft te kijken, maar recht voor je uit en genieten van het moment. Dit lijkt misschien wat vergezocht, want je kan ook denken ‘hé, ik zie er een gezicht in! Wat grappig.’

rodney-smith-3

Over composities zei Rodney Smith:

‘Composition is like rhythm in music, it’s where everything is in sync. It’s where the whole picture comes together succinctly and carefully.’ (Epoch Times, 2016)

Ik denk dat er over elke foto van hem wel iets valt te zeggen. Zo zit de onderstaande foto weer vol met herhalingen en is de compositie sterk. Ruiten en blokjes komen niet alleen in de verschillende kledingstukken terug, maar ook in de gebouwen in de verte. Dit zijn blokken in de vorm van een driehoek, net zoals de vorm waarin de modellen staan en de vorm van het trappetje in het midden. De paraplu’s zorgen voor een humoristisch effect, maar zijn ook weer een herhaling in vorm van de hoeden en knotjes van de modellen en de banden die aan de kade hangen.

rodney-smith-2

Op de linkerfoto hieronder ziet iedereen, ondanks dat er geen sneeuw op de weg ligt, dat er iemand aan het ‘skiën’ is of tenminste denkt dat hij aan het skiën is. Dit doordat er ontzettend goed gespeeld is met de wegmarkering als ‘sporen’ en de man helemaal in stijl is gekleed. De vorm van de grote brilglazen, wordt versterkt door de terugkomende ‘rondjes’ van de skistokken. Dit versterkt het humoristische effect.
De foto rechtsonder is op het eerste gezicht ook humoristisch, maar hier zit denk ik een diepere laag in. Er wordt een extra dimensie aan de foto toegevoegd, doordat je ‘ziet’ wat man op de foto ziet, namelijk de fotograaf die een foto maakt. Toch klopt dit niet helemaal, omdat door het standpunt van de fotograaf, het lijkt alsof jij jezelf terug zou moeten zien op het fotootje. Alsof de man met de hoed een spiegeltje voor zijn gezicht houdt.

rodney-smith-4   rodney-smith-1

 

 

 

 

 

 

 

Kortom, hoe langer ik er naar kijk, hoe meer ik zie en hoe meer ik er in ga zien. Ik raak niet uitgekeken!

 

Bronnen

Foto’s: Rodney Smith
PetaPixel, 2016: http://petapixel.com/2016/12/15/rip-photographer-rodney-smith-dies-68/
Epoch Times, 2016: http://www.theepochtimes.com/n3/1924878-rodney-smiths-photography-for-lifes-sake/

Workshop Lange Sluitertijden

Over de auteur

Jessie Kamp

Hoi! Mijn naam is Jessie Kamp. Ik ben negentien jaar en tweedejaars studente Toegepaste Fotografie en Beeldcommunicatie aan de Fotovakschool in Apeldoorn. Na het vwo gedaan te hebben, vond ik dat het tijd werd om mijn nieuwe droom na te jagen; fotograferen. In een wereld van creativiteit, techniek en vol verrassingen, ben ik met veel enthousiasme op ontdekkingstocht!

Reacties

Klik hier om een reactie te geven